Spinning thoughts surround her
Naked schoulder while she is lying
Next to you, facing the fears
She always knew, like a dying
And open wound, waiting to be healed

A little kiss on the shoulder tells her
That he is near and ready to face
What is haunting, teasing her
Waiting for a person, love to erase
this pain, waiting to set her free

liefiej..ik vin u onwijs lief!

never wanna lose you enzo ;)

Zij loopt over straat

Lekker ding (jaar of 28) laad zijn auto in met lekker ding2 en ugly boy (ook rond de 28 jaar)

Zij loopt langs wagen

Lekker ding: He mevrouw

Zij: hoi

Lekker ding: Weet je dat je hele mooie ogen hebt

Zij: dankje

Ugly boy: Jammer dat je geen lieve lach hebt

Lekker ding: Ow maar die heeft ze wel

Zij lacht een beetje

Lekker ding: Hoe heet je?

Zij zegt haar naam

Lekker ding: Mooie naam

Lekker ding: Mooie ogen, mooie lach en een mooi lichaam

Zij: Nou het kan niet meer stuk

Zij pakt fiets en fietst weg

Lekker ding: Doe je voorzichtig met die fiets?

Zij: Ikke wel

THE END

zoiets maakt je dag toch wel weer een klein beetje goed ;)

zo..het is alweer een hele tijd geleden dat ik jullie heb lasti gevallen. Ik heb het dan ook verschrikkelijk druk. Zo heb ik drie dagen school waarvoor ik om 6 uur mijn bed uit moet. Twee van die drie dagen werk ik tot 8 uur 's avonds wat ervoor zorgt dat ik om 10 uur thuis ben. De andere dagen ben ik meestal te moe om ook maar m'n laptop aan te zetten of heb ik het te druk met mensen zien. Het is me wat..dat leven van een student.

Zo ben ik ook eindelijk weer begonnen met mijn zoektocht naar een kamer. Na een stop van een paar maanden wegens het niet kunnen vinden van werk ben ik weer helemaal terug! Zo heb ik werk gevonden en loop ik nu dus drie dagen in de week door wijken heen om mensen lastig te vallen met een praatje over Terre Des Hommes. Ja ik weet het..rotwerlk. Maar..het verdiend top en dat rottige valt best mee. Zo wordt ik elke dag wel ergens binnen gevraagd voor een gezellig praatje en ontmoet ik soms ook best leuke mensen waar ik nu zonder moeite een praatje mee mag maken!

Dus met over precies een maand mijn eerste salaris op zoek is de zoektocht weer op gang gekomen. Overal zijn sites met kamers, maar nergens zijn sites met leuke kamers. Op het moment heb ik 1 kamer gevonden die groot genoeg is voor alle zooi die ik via via heb verzameld. Nu nog overleggen et paps en mams en een afspraak maken met de makelaar. Ik weet alleen niet of ik durf. Als alles goed gaat heb ik dan over een maand al een kamer. Dat gaat wel erg snel, aangezien ik nog niet echt heb gespaard en het niet slim is om zonder geld daar te gaan zitten. Dus..nog een paar maandjes wachten et actief zoeken en eerst een bedragje sparen. Jammer genoeg..

En sinds gisteren heb ik er weer een gat in m'n hoofd bij! Mijn o zo vaak terug kerende neuspiercing is wederom geland. Nu zit ik dus met een mega grote knop in m'n neus te wachten tot ik er een wat mooier en kleiner uitziend dingetje in kan proppen. Ik ben nog even aan het besluiten of ik dat nu al ga doen of me netjes aan de wachttijd van 3 weken hou. Mij kennende zit er morgen een nieuwe in..

Maar..ik heb het helemaal gehad. De bull van verschillende mensen hangt als een muur om me heen. Een ruzietje hier en een ruzietje daar. Ik wordt er doodziek van. En zoals de meeste mensen wl weten wil ik alles altijd graag uitpraten, wat voor verschillende ergenissen zorgt in mijn buurt..so..fuck off! Ik heb genoeg aan de stress van een maand school die nog ingehaald moet worden. En de stress van sapeloosheid die ik nu toch wel begin te merken.

Mijn leven moet op orde komen!

Ik zat net te denken..nou heb je van die mensen he..die lopen de hele tijd te roepen dat ze student zijn. Wat inhoud dat er bier gedronken moet worden, geneukt moet worden en nog meer bier gedronken moet worden. Nou..ik zou mezelf op et moment ook een student kunnen noemen. Maar de mensen met wie ik samen student ben..zijn niet echt studenten. Zo heb ik er nog geeneen gehoord over een idee om af en toe een avondje de kroeg in te gaan met wat mensen. Over neuken hoor ik ze al helemaal niet. Terwijl dat toch (vooral bij jongens) erg belangrijk leek te zijn in het studentenleven. Doen wij dan wat verkeerd als Fake-Nerds?

Kijk..ik wil best de kroeg in hoor. Natuurlijk laat ik alle drank vrolijk langs mij heen schuiven. Want iedereen weet ze onderhand wel..Geen Alcohol Voor Mij! En als er mensen zijn die dat nog niet wisten..dan heb je echt wat gemist. En tuurlijk wil ik uitleg geven..maar nu ff niet. Ben moe.

Zo ben ik gisteren wezen bowlen. Hartstikke leuk echt waar..en een biertje voor de mannen maakt het natuurlijk net iets gezelliger. Na elke kegel die omging werd er een vreugde dansje gedaan. Eigenlijk ook als er niks omging..wat bij sommige mensen ook nog weleens voor kwam. Met mijn herinnering aan bowlen in m'n achterhoofd ben ik voorzichtig gaan gooien met die stomme onhandige bal. Die herinnering bleef natuurlijk de hele avond door m'n hoofd heen srringen. Ik heb namelijk weleens eerder gebowled. Mijn fase van de wijde skatebroeken was net ingegaan en ik had geen rekening gehouden met de wijde pijpen die daar natuurlijk bij horen. Nog voordat ik bij de baan aan was gekomen bleef ik met m'n voet in m'n andere broekspijp hangen om met een gigantisch lawaai voorover op de baan te vallen. Met m'n benen in de lucht keek ik eens voorzichtig om me heen, waardoor ik erachter kwam dat ik echt op de grond lag en iedereen erg verbaasd naar me keek. Met een rood hoofd en een schaafplek op me been heb ik maar snel m'n bal tegen een paar kegels gegooid en heb ik me verstopt achter de stoelen..Nooit meer wijde pijpen tijdens bowlen voor mij!

Dus gisterenavond had ik m'n strakste spijkerbroek aan en was ik helemaal voorbereid op een avondje zonder vallen. Nou..nu denkt iedereen natuurlijk dat dat weer helemaal is mislukt. Ik zal je eens wat vertellen..Ik ben niet 1 keer onderuit gegaan en heb ook geen genante acties..hulde aan ik!

muwhahahaha

Oh My God! Ik ben echt zooooo verveeld! Ik heb teveel te doen en veel te weinig zin om ermee te beginnen. Zo moet ik naar de apotheek, huiswerk inhalen van afgelopen maand, huiswerk maken van deze week, auto rijles doen, theorie leren, werken, nog meer werken, dan moet ik ook nog werken..en ik moet dus werken. Jaja..een hele lijst met bezigheden die ik tot nu toe vrolijk voor me uit heb weten te schuiven. Het enige wat ik vandaag echt heb gedaan is mn band geprobeerd te maken. Maar toen ik hm eindelijk van mn fiets afhad en hm opgepompd had kon ik het gat niet vinden..dus die heb ik maar weer gemaakt..zie morgen wel! Anders mag ik lekker lopend naar mn werk..is goed voor mn conditie!

Weet je wat zo grappig is..hoe mensen opeens in pubers veranderen als ze verliefd zijn..en nee ik bedoel jou niet! Overal hoor ik verhalen aan over mensen die de ware hebben ontmoet..en deze keer echt! Sure.. :P En natuurlijk doe ik zelf net zo hard mee..wat is er nou heerlijker dan lekker tegen iedereen aan praten over je zoveelste liefde, die waarschijnlijk wel weer verdwijnt als je de volgende leert kennen. Natuurlijk heb je ook van die 'rare' momenten dat je opeens niet eens meer behoefte hebt aan die andere personen. Een moment dat je gewoon alleen maar bij hem (of haar) wil blijven. Ja dan wordt het pas eng. Eerst volgen er dan nog 300 uren vol gepraat over 'die ene'..vervolgens moet die persoon voorgesteld worden aan iedereen, want opscheppen is natuurlijk het allerleukste..als je dat hebt gehad kan het echte werk beginnen..nog meer gezwijmel! En als het dan gaat vervelen..dan wordt het pas echt leuk..dan gaan de ruzies beginnen, de irritaties en opeens..hoort niemand je meer over hem of haar..en opeens..beginnen de verhalen weer..maar dan over iemand anders! Zo snap ik dus ook echt niet dat mensen voor eeuwig bij elkaar kunnen blijven..misschien zal ik het ooit nog meemaken..vast wel..maar op het moment ga ik jullie lekker helemaal volproppen met info over hem! PUH!

Eindelijk! Ik ben er weer! Na een week vol hoop dat het terug zou komen heb ik eindelijk mijn inspiratie weer gevonden. Naja..een soort van. Het enige probleem nu is het onderwerp van dit verhaal. Ik zou jullie kunnen vertellen over mijn nieuwe hobby..PHP..ja ik weet het..het is me wat. Het probleem is alleen dat ik het elke keer opgeef zodra ik de engelse teksten over PHP zie. Dat wil ik niet en dat snap ik niet! Ik wil een Nederlandse tekst..een duidelijke nederlandse tekst! Dus zit ik nu al een week voor m'n nieuwe hobby op het internet. Google draait overuren op al mijn zoekacties en ik wordt geen cm wijzer. Maar ik blijf volhouden. Nu ik HTML kan dromen moet ik toch wat nieuws te doen hebben. Ik wil eindelijk die site gaan maken, die ik al zolang in gedachten heb. Dus als dit verhaal klaar is ga ik weer vrolijk googlen en ik zal wat vinden!

Toch is het jammer..want door mijn drukke leven zijn die uren op googlen op twee handen te tellen. Zo heb ik vandaag eindelijk de knoop doorgehakt en heb ik mijn opleiding opgezegd. Ik heb me maar gelijk bij een andere ingeschreven waar ik (als alles goed gaat) maandag kan beginnen. Ook zit ik in een geldcrisis, dus doe ik hard m'n best werk te vinden. Zoals jullie weten zit ik in de tomaten, maar vanwege alle problemen daar (lees eerdere verhalen) heb ik besloten dat het tijd is voor nieuw werk. Wat ik dus vandaag heb gevonden!

Tijdens mijn strooptocht door de rotterdamse stad op zoek naar werk kwam ik een vrouwtje tegen wat heel toevallig mensen zocht voor in haar team. Het ging om mensen die de deur langs gaan om donateurs te vinden voor de kindjes in arme landen. Ik dacht laat ik eens raar doen en heb m'n telefoonnummer achtergelaten. Over anderhalf uur belt ze me en heb ik werk! Het feit dat ik een hekel heb aan mensen overhalen maakt even niet uit..dat overleef ik vast wel..hoop ik ;)

En dan het allerbelangrijkste..mijn sjaal! Ik ben twee weken geleden begonnen aan een zwart wit gestreepte sjaal..die ik helemaal zelf in elkaar ga breien. hij is nu 60 cm lang dus er moet nog een heel eind aan. En aangezien ik h'm af wil hebben voor de winter moet ik daar maar eens wat meer tijd in gaan steken. Maar hij gaat mooi worden! Onwijs mega vet mooi!

Ik hoop dat ik binnenkort weer eens wat boeiends te vertellen heb, want het niveau daalt met vele meters. Grumble..

Werk..het blijft een gedoe. Zo heb ik zelf ondertussen twee onwijs spannende baantjes om te sparen voor een kamer en om natuurlijk Taksi en Cheese union chips te kopen. Elke zondag stap ik met m'n vader in de auto om gestressed de folders te halen die ik dinsdags vouw en loop. Meestal is dit een heel gedoe, omdat ik tegenwoordig niet al te vroeg uit ben op maandag en dinsdag en ik dus geljk uit school achter de folders ga..en alsof dat nog niet het ergste is ben ik net op tijd klaar om boodschappen te doen en te gaan koken. Als het eten dan eindelijk op is, de afwas is gedaan en ik naar boven mag verdwijnen ben ik doodmoe en kan ik alleen nog maar dood naar de tv staren, want het is net 5 avond! Dat betekend de hele avond janken en drama en eens in de zoveel tijd red ik het ook echt om ze allemaal af te kijken. Jammer genoeg komt het steeds vaker voor dat ik rond half 10 de video indruk en m'n hoofd in me kussen te douwen om pas de volgende dag rond 11 uur wakker te worden. Ik weet het..wat een leven..

Maar zoals ik al zei heb ik twee bronnen voor mijn lage inkomsten. Het schijnt namelijk zo te zijn dat ik ook nog weleens in de tomaten werk. Ik weet het..achterlijk! Maar op van die rare dagen schijn ik dan ook nog m'n wekker achterlijk vroeg te zetten. En wel op de onbekende tijd van kwart voor 6! Als ik dan mezelf met moeite uit bed heb gekregen wordt het rennen. Eten, aankleden en al die shit, in een uurtje tijd sta ik dan helemaal fit bij de deur om op de fiets te stappen. Wat tegenwoordig ook nog een heel drama is, omdat we vanwege de verbouwing om het hele blok heen moeten lopen om onze fiets dan uiteindelijk uit de tuin van de buren te plukken. Dan denk je het gehad te hebben, maar dan moet je ook nog door een hindernis van vieze spinnenwebben en niet te vinden spinnen, die waarschijnlijk ergens op jou zitten. Maar uiteindelijk ben ik dan toch de poort uit en kan ik me op weg begeven. Deze keer over een weg zonder spinnen..er zijn tegenwoordig niet eens meer dooie eenden te vinden! En dan ben ik eindelijk bij m'n werk..

Zo begon mijn dag dus gisteren ook..het had alleen een hele lullige afloop. Aangekomen op m'n werk vond ik dat er verdacht weinig fietsen en auto's stonden. Maja..kan gebeuren. Dus ik vol goede moed naar binnen, blijken er in het totaal wel 5 hele turken aanwezig te zijn. Een beetje angstig rondijkend ben ik toen maar even gaan vragen waar iedereen was. Toen kreeg ik het verschrikkelijke nieuws te horen..we zouden pas over drie kwartier beginnen! Dat betekende dus voor mij..of drie kwartier in een stinkend hok gaan zitten zonder iemand om tegen te praten..of naar huis. Je raad natuurlijk al dta ik voor de laatste heb gekozen. Dus stond ik om kwart over 7 weer netjes bij m'n huis voor de deur. Daar was ondertussen een beetje leven ingekomen en het is wle logisch dat m'n vader nogal raar opkeek toen ik weer vrolijk binnen kwam huppelen. Na het verhaal uitgelegd te hebben ben ik m'n bed maar weer ingedoken..

Nu vraag ik me natuurlijk af of men volgende week weer later begint..moet ik nog maar even achter komen. In ieder geval..ik wil nieuwe werk!

I woke up, scared and afraid
In the middle of a suprising night
The fact if I was ready or not
I had to feel what's hidden inside
I knew this is what you wanted
When you told me your own real truth
I knew you had to make me shiver
When you told me your own real truth

I woke up
This time for real
And I knew

You made me feel

Wanneer gaat ze het snappen? Het verschrikkelijke gezeur dat aan alle kanten uit dr reet komt gespoten begint me zo onderhand behoorlijk te irriteren. Het zou me niks verbazen als er zo onderhand ook al kleurtjes doorheen spuiten. Gelukkig heb ik daar gen last van..want ik hoef dr nooit meer te zien! Al snappen mensen dat nog niet helemaal..van alle kanten blijf ik horen dat et wel weer goed gaat komen..het is zo jammer dat ik daar niet echt aan mee ga werken. Tenminste..dat is jammer voor hun. Ikzelf heb er absoluut geen problemen mee..

Zo heb je onze vriendengroep. Tenminste wat er nog van over is tegenwoordig. Mensen voelen zich namelijk verplicht om een kant te kiezen. Oke..niet iedereen. Maar wel veel. Met als gevolg dat er groepen ontstaan..of dat iedereen tussen ons in wisselt van plek. Het is een heel sel geworden. En best lachwekkend vind ikzelf. Ja ik vind het leuk. Ik geniet ervan om haar te zien knutselen met allerlei 'lullige' opmerkingen, die ik vervolgens gewoon vrolijk negeer. Wat haar dwingt om andere dingen te gaan doen. Zoals heel slim de mensen gewoon bij me weg te halen. Het leuke is dat ze twee minuten bij dr blijven staan en vervolgens om de beurt weer richting mij komen huppelen. Je zou dr smoel moeten zien! Funny Home Video's is er niks bij!

En omdat ze doorheeft dat dat niet werkt..gaat ze andere manier bedenken ( niet dat ze deze manier nu gaat stopzetten hoor). Dus gaat ze me berichten sturen via BBD. Ja ik weet het..niet bij iedereen bekent..maar dan vraag je het maar even. Geen zin om reclame te maken vandaag. Anyway..dan krijg je opeens een berichtje van IT. Dat mevrouw het echt wel weet van dat ene meisje wat ik wel lief vond..en dat ze dat erg grappig vind. Enig idee wat ik daarmee moet? Je ne sais pas..

Maar oke..mevrouw wil dus dolgraag een reactie van mij. Ook al is het een brief vol scheldwoorden. Ze wil dat ze me nog raakt. En het leuke is dus dat ik het vertik om te reageren. Vooral omdat ik weet dat ik haar daar meer pijn mee doen dan door haar verot te schelden. Dus verwijder ik de rare berichten (of bewaar ze om nog eens te kunnen lachen) en roep ik m'n vrienden gewoon terug. Kijken hoelang ze dit vol gaat houden..MUWHAHAHA!

'..ennuhm..ja dan heb je nog..uhm..ja ik weet het nog wel..want uhm..je kan ook nog..ja..uhm..damn..' Zo ziet de standaard presentatie eruit in mijn angstdromen. De nacht voordat ik een presentatie moet houden staat het angstzweet op mn voorhoofd en kan ik mijn handen maar net tegenhouden om niet constant te trillen. En dan heb je nog de tekst die ik moet vertellen. Op het moment van slapen zie ik alle woorden door mn hoofd vliegen. En niet in logische volgorde..nee hoor..die komen van alle kanten en vooral achters te voren ofzo..gewoon om mij gek te maken.

Ja..het is weer zover. Morgen heb ik kans van 1 op 22 om een presentatie te moeten houden. En het enge is..de zenuwen die ik normaal altijd heb..zijn er niet! Ik kan ze niet vinden. Natuurlijk heb ik ook nog niet echt de moeite genomen om ze te vinden..maar daar gaat het even niet om. Ik heb zelfs mn presentatie nog niet af. Gewoon omdat het me niet boeit. Ik ga daar gewoon staan en lul me er wel weer uit! Ik heb niet voor niks leren praten..en ik heb niet voor niks zelfvertrouwen gekregen afgelopen jaar. Tijd om te showen dat de nieuwe ik dit durft! Dat de nieuwe ik niet met een rood hoofd staat te stotteren om vervolgens half jankend en trillend op een stoel te gaan zitten. Nee! Ik ga daar staan. Vol zelfvertrouwen. Zonder te blikken of blozen komt mijn verhaal en zonder te trillen loop ik terug naar mn stoel. Misschien wel half jankend..maar dat zal alleen zijn omdat ik trots op mezelf ben. Ja..dat kan ik tegenwoordig ook. Trots zijn op mezelf! En daar ben ik ook best trots op..

Het is weer tijd voor..sesamstraat! Nah..laten we het houden op een nieuwe log van Moi. Klinkt net wat boeiender dan een aflevering sesamstraat. Hoewel..het blijft me fascineren hoe kinderen zo geboeid kunnen kijken naar een paar poppenkast poppen die tegen mekaar praten in het perfecte nederlands. Wie vind daar nou nog wat aan. tegenwoordig leren kinderen al gelijk in straat taal te praten door broertjes en zusjes die de hele dag tegen ze aan lopen te 'chillen'. Ouders doen verschrikkelijk veel moeite hun kind toch nog iets van het beschaafde taaltje mee te geven, maar merken al snel dat dit tevergeefs is als ze de straat op gaan. En wat doen die tv-mensjes..die gaan een serie maken met perfecte zinnen en geen fout gebaar..wie vind dat nou nog leuk! Net of die kinderen dat nog snappen. Thuis, op school en op straat horen ze hele andere woorden voorbij komen. Ik zou er niet raar van staan te kijken als ze die zinnen niet eens meer snappen van onze favo sesamstraat figuren. En als die kinderen op hun 5de al weten dat sinterklaas niet bestaat..denk je echt dat ze dan nog wel geloven dat pino echt is? I doubt it..

Sinterklaas dat is nog zoiets..laatst hoorde ik een ouder aan een kind van 5 vragen wat ie liever had. Dat sinterklaas bestond of de kerstman..wie laat zn kind van 5 nou kiezen in wat en wie ie wil geloven! Toen ik 5 was werd er nog op 5 december met een zwart hand op het raam gebonsd en kwam die hand daarna naar binnen met pepernoten..en als we er daeindelijk achteraa durfde te gaan was die (natuurlijk) allang verdwenen en stond er zowaar een zak met kadoojes voor in de plaats..natuurlijk is dit op een gegeven moment niet leuk meer en wordt er niet eens meer moeite gedaan om de hand te pakken..maar het gaat om het idee. Het feestgevoel. Hoeveel kinderen mogen dat nu nog meemaken? Nou..ik weet wel dat als ik ooit aan kinderen ga beginnen er bij mij gewoon een ouderwetse sinterklaasavond gevierd wordt. Of ze er nou in geloven of niet..die hand gaat er komen!

Ja het is weer begonnen. School..en samen met school alle drukte en stress. De volle dagen zorgen er nu alweer voor dat ik veel te weinig schrijf. Ik kan mezelf er gewoon niet meer toe zetten om even tijd te maken om mijn hoofd te legen. Maar het werd nu dan toch echt weer eens tijd. De eerste dagen op allebei m'n scholen zitten erop en ik weet ongeveer wat ik kan verwcahten van deze opleiding. Tot nu toe bevalt het me geweldig!

Maar..zoals altijd als er leuke dingen gebeuren..zit m'n hoofd weer helemaal vol en in de stress. Zo lijken mensen steeds meer te veranderen..inclusief ikzelf hoor..daar niet van..maar hierdoor lijkt het wel of iedereen de ruzie opzoekt. Van alle kanten hoor ik verhalen over mensen die ruzie hebben en ook ik lijk er midden in te zitten. Ik weet niet wat het is. De stress van alle nieuwe dingen of gewoon simpelweg de leeftijd en alles wat daarbij hoort. Ik denk dat we het nooit zullen weten.

En dan heb je natuurlijk nog het standaard onderwerp..liefde. Ik wordt er doodziek van! Hoe simpel is het om dat hele onderwerp en alles wat erbij hoort gewoon te laten zitten..Echt niet zo moeilijk hoor. Je pakt een papieren zak. Stopt alles erin en steekt hm in de fik. En een lol dat we zullen hebben! Geen geziek meer..hoe heerlijk zou dat zijn.

Zo heb ik nu dus een ex die beweert dat ik pot ben geworden omdat ik niet over hem heen kon komen..nou vraag ik je..er is echt wel wat meer voor nodig m zomaar opeens pot te worden. En dan wil ie ook nog beweren dat ie een onwijs goeie boyfriend is. Nou sorry..maar als jij denkt dat iemand pot wordt door jou is er toch echt iets mis met laten we zeggen..je prestaties in bed? Het is maar een voorbeeld hoor..ik beschuldig niemand ergens van. Echt niet! Maar serieus. Waarom zou ik pot worden als hij zo geweldig zou zijn. Hij denkt dat het een compliment is als iemand pot wordt na een relatie te hebben gehad met een jongen. Nou ik zie het niet hoor..lijkt me een erg rare gedachten gang dan..niet dan?

En dan heb je nog die andere ex. Die ene waar je vet lang mee samen bent geweest en die je toch wel erg mist. Hoe fout dat ook is en hoe zeker je er ook van was dat je hm nooit meer wou zien. En wat doe je dan. Negeer je vrienden die het niks gaan vinden..negeer je familie waar je niet welkom bent..en het belangrijkste..negeer je alle problemen die er eerst waren. Nou ik weet het niet hoor..niemand geloof ik..grumble..

Wegens mijn grote liefde voor Taksi kreeg ik net een lading Taksi toegestuurd van een vriend van me! Maar ik blijf erbij..de blauwe is het lekkerste!

En de tijd tikt door. Ondertussen heb ik het alweer behoorlijk druk en was ik mijn inspiratie een beetje kwijt. Zoveel te vertellen, zo weinig zin om dat allemaal op te schrijven. Maar ik heb dan nu toch eindelijk een sprankje hoop gevonden dat ik het allemaal op ga schrijven vandaag. Ik lig ondertussen alweer halfdood op m'n bed met m'n (ozo handige) laptop op schoot. Zoals tegenwoordig nogal 'in' is om te zeggen: Ik heb er de kracht niet meer voor. Na twee dagen introductie op mijn nieuw school in rotterdam heb ik het helemaal gehad met het aardig doen tegen mensen die je niet kent en het blij zijn. Ook ben ik vandaag nog wezen shoppen, wat mijn bui er niet echt op heeft verbeterd. Op dit moment heeft mijn humeur een nogal zwarte kleur en kan ik veel mensen wel schieten. Maar oke..ik zou alles vertellen..hier komt het!

Woensdag was mijn eerste introductiedag. Vol goed moed en stijf van de zenuwen zat k anderhalf uur van tevoren in de trein op weg naar rotterdam. Ik wist dat ik daar nog wel wat problemen zou krijgen met de metro, dus was ik zo slim op tijd te vertrekken. En inderdaad. Op het centraal station aangekomen moest ik op zoek naar de metro. Vanwege een erg goed geplande verbouwing van de straat moest ik aller eerst al op zoek naar een plek om bij de metro te komen. Toen ik die uiteindelijk had gevonden bevond ik me al op de afgrond van een zenuwinzinking, maar ik ben toch maar doorgelopen. Op het perron aangekomen gingen er, natuurlijk, twee metro's. Welke moest ik hebben? Na een beetje rondgevraag kwam ik erachter welke metro ik moest hebben. Daarna zou ik bij de tweede weer uitstappen en overstappen op een andere lijn. Dus aangekomen op de Beurs stapte ik weer volgeladen vol goede moed uit. Ik bekeek de borden even en bedacht me dat ik alleen de volgende metro hoefde te pakken om op de goede plek te eindigen. Ondertussen had een meisje zich bij me gevoegd, omdat ze zelf niet echt wist waar ze heen moest. Nadat we in de metro zaten kwamen we er al snel achter dat we fout gingen. Dus volgende station eruit, terug naar het beginpunt en daar asnog de goede metro gezocht. Na een verhit halfuurtje stonden we dan uiteindelijk toch voor een verschrikkelijk groot, lelijk en eng gebouw wat onze school bleek te zijn.

Omdat ik op de 7de verdieping moest zijn en het nogal druk was bij de liften besloot ik heel actief de trappen te nemen. Dom!! Trap na trap werd ik stiller en roder. Toen ik uiteindelijk helemaal boven was kon ik alleen nog naar een muur lopen en op de grond gaan zitten Daar heb ik er een kwartier over gedaan om op adem te komen en weer een normale kleur op m'n gezicht te krijgen. Toen ben ik een beetje rond gaan kijken en bleken er 5 meisjes en ongeveer 80 jongens rond te wandelen op deze opleiding. What a shock! Thank God kwam ik met nog een meisje in de klas terecht, waar ik het gelijk goed mee kon vinden. De rest van de dag hebben we een beetje rond gewandeld door de school en door rotterdam om uiteindelijk om 5 uur voldaan en moe de trein terug te pakken.

De volgende dag had ik een uur uitegtrokken om op school te komen, want deze keer moesten we naar een andere school. Op het centraal zou ik mn klasgenootje ontmoeten om samen op zoek te gaan naar de school. Al snel kwam ik erachter dat ik te laat zou komen, want mijn trein had een puberale actie. UIteindelijk toch nog een soort van op tijd op school gekomen en weer een rondleiding gehad. Na al onze vrije tijd zouden we een bbq hebben. Met een bon voor een maaltijd nog niet gaar vlees en een bon voor een drankje op zak zaten we al snel te genieten van vlees wat we ondertussen zelf op de bbq hadden opgewarmd. Dit bleek dus nog steeds niet te eten te zijn. En nee..dit was niet onze schuld! Wij kunnen bbqen! Toevallig! Nog even gebabbeld met de co-mentoren en om 7 uur weer naar huis gegaan. Deze kee rmoest ik de metro terug nemen en dit ging zowaar in één keer goed! Ik kan best zeggen dat ik trots ben op mezelf!

En dan zijn we beland bij vandaag. Vandaag heb ik gewinkeld. Tot m'n tenen erbij neervielen en m'n handen het begaven onder het gewicht van nieuwe spullen. Met mijn nieuwe schatten (tas, schoenen, trui, truitje, armband en oorbel) aan mn stuur ben ik naar huis gefietst en sindsdien heb ik alleen nog maar bewogen om te gaan eten. En natuurlijk om even naar de supermarkt te gaan voor een pak Taksi! Wie kan daar nou zonder. Ondertussen heb ik ook gehoord dat het grote feest morgen een beetje is veranderd. Ik zou samen met een vriendin en haar vriend naar rotterdam gaan voor het feest van het jaar. Jammer genoeg heeft mevrouw een keelontsteking opgelopen en kan ze niet mee. Toen bood een vriendin aan dat ik wel met haar mee kan. Het probleem is alleen dat ze om half 10 al terug naar huis gaan. Daar heb ik dus echt geen zin in. Dat is gewoon zonde van de avond. En nu is ze dus boos op me. Omdat ik geen zin heb om geld te verspillen aan 3 uurtjes feesten, terwijl ik eigenlijk de hele nacht doro zou gaan. Omdat ik baal dat die vriendin me laat zitten. En omdat ik denk dat ze alleen maar naar rotterdam gaat voor een bepaalde jongen. Natuurlijk heeft dit niet echt een gunstige invloed op mijn humeur, dus is het zwart nu veranderd is een nog donkerdere kleur. Al heb ik geen idee hoe ik die ga noemen. Het stoom komt bijna m'n oren uit. Maar gelukkig heb ik m'n Taksi nog! Dus ga ik nu..zonder msn..lekker genieten van een goeie film en een pak Taksi. Mensen..tot snel!

She's back! Het is alweer een tijdje geleden dat ik wat geschreven heb, maar ik ben weer terug! Van een druk maar onwijs gaaf weekend. Zoals jullie al hadden kunnen lezen heb ik mijn eerste rijles achter de rug..en het was geweldig! Nadat ik alle stress van me af had kunnen rennen op de atletiekbaan stond ik om 3 uur fris en fruitig (niet echt) te wachten op meneer de rij intructeur. Het bleek een Thieu te zijn. Een man van in de 50 met een mega grote grijze snor en voor de rest een glanzende bol op zn hoofd. De perfecte rij insturcteur met zn grapjes. Ik voelde me dan ook gelijk op m'n gemak. Nou heb ik het probleem van een straat met veel bochten, waar ik toch echt zelf uit moest rijden. Dus met het zweet op m'n handen heb ik het stuur stevig beet gepakt en ben ik op hoop van zegen maar gewoon aan dat ding gaan draaien. En zowaar..nog geen minuut later stonden we nog helemaal heel buiten de wijk. Wie had dat gedacht!

Nu had ik de smaak te pakken. Met mijn voet op het gaspedaal gaste ik met een snelheid van 30 km per uur door de straat. IJverig aan het stuur draaiend natuurlijk. Omdat we naar het industrie terrein op weg waren mocht ik ook gelijk mijn kunsten laten zien op de rotonde. Dus heb ik als een gek een draai aan het stuur gegeven en ben ik bijna zonder problemen de rotonde over gereden. Ik schrijf 'bijna' zonder problemen, omdat ik de draai van naar rechts en toen gelijk weer naar links niet helemaal kon maken en meneer Thieu dus eventjes moest ingrijpen.Maar dat kon mij er niet van weerhouden om vrolijk verder te rijden. Aangekomen op het industrieterrein begon de les pas echt. Na 30 rondjes te hebben gereden in alle richtingen mocht ik zowaar al schakelen. Met de tong uit m'n mond heb ik toen maar gewoon het pedaal ingedouwd en begon ik langzaam te snappen hoe zo'n ding nou eigenlijk werkt. Thieu was zo tevreden over me dat ik ook maar gelijk eventjes een paar keer mocht keren. Tussen twee stoeprandjes in moest ik van alles overschakelen en gassen. Het remmen mocht ik laten zitten, want er waren toch stoeprandjes. Die zouden me wel tegenhouden. Toen zelfs dat goed ging kreeg ik er vertrouwen in. Op de terugweg heb ik toen ook maar de rem onder handen genomen. Bij het stoplicht gekomen kreeg ik problemen. Toen ik eindelijk de rem had gevonden en had terug geschakeld naar z'n 1 was het alweer groen. En voordat ik toen weg kon rijden was het alweer rood. Maar omdat ik dat ding net aan de praat had zijn we maar snel doorgereden. Lalala..niemand heeft door dat ik door rood rijd!

Om het allemaal nog even leuker te maken mocht ik in de straat aangekomen ook nog even parkeren. De grapjas! Dus ik heb maar gebruik gemaakt van twee plaatsen. En ik stond echt maar een klein beetje scheef. Toevallig! Het is me wat zo'n eerste rijles..

Het gaat gebeuren mensen! Het is zover! De tijd is gekomen! Morgen gaat de dag zijn dat IK mijn eerste rijles ga proberen te overleven..tenminste..ik ga m'n best doen. Ik zweer et! Ja ik weet et..ik moet rustig blijven.

Het is alleen zo jammer dat ik al twee weken rustig moet blijven..en ik het daar zo onderhand helemaal mee heb gehad. Ja twee weken ging het ook gebeuren. En was de tijd ook gekomen. Alleen wegens minder gelukkige tijden voor mijn hoofd en keel was ik toen gedwongen om me over te geven aan mijn bed. Erg jammer, want ik had me zo verheugd op die zwarte Golf waar ik in mocht gaan crossen. Maar..ik mag me weer verheugen! Met de daarbij behoorende stress natuurlijk..

Zo lig ik nu al een week stijf van de zenuwen in m'n bed. Zodra ik ook maar een poging doe m'n ogen te sluiten komen ze op me af. De meest rare gedachtes en beelden vliegen door m'n hoofd en ik ren erachteraan..niet om ze te kunnen volgen, maar om ze te vangen. Ik heb zelfs een schepnetje gekocht om mijn angsten in weg te voeren. Jammer genoeg heb ik daar nog helemaal niks aan gehad. Ik blijf rennen, en dan ook echt de longen uit m'n lijf, maar ze zijn me elke keer te snel af. Komt waarschijnlijk omdat zij een auto hebben..

Maar oke..die beelden..ze zijn afgrijselijk. Zo ben ik al een keer in mijn zwarte golf tegen een mini boompje aan gereden. Opzich geen probleem, maar toen ik uitstapte kwam het boompje terug veren..in mijn gezichtje. Ook ben ik gisteren bij de buren naar binnen gereden, omdat ik niet wist hoe het stuur werkte..Het is allemaal zo lekker motiverend he!

En dan heb je nog de verhalen van vrienden en kennissen. Over hoe makkelijk het allemaal wel niet is. Je mag toch alleen maar sturen je eerste les. Snappen ze dan niet dat ik niet weet hoever ik het stuur moet draaien? En ik niet weet of ik daar nog achter ga komen voordat ik morgen instap? Snappen ze dan echt niet dat ik de buren al heb gewaarschuwd en alvast een extra verzekering heb afgesloten? Ben ik dan de enige..

I guess so. Naja..wat doe je eraan. Ik zal dan toch echt moeten instappen morgen. Ik heb zelfs nieuwe schoenen van m'n moeder gekregen, omdat ze vond dat ik niet met m'n vodjes op die pedalen mocht drukken..toen ik d'r vertelde dat ik dat de eerste les toch nog niet mocht begon ze te zeuren over dat ik dankbaar moet zijn. Toen heb ik d'r maar in de waan gelaten dat de rij instructeur het erg interessant vind wat voor schoenen iemand draagt. Net of die man niks beters te doen heeft..zoals mij ervan weerhouden bij de buren naar binnen te rijden..

Dat is nog het ergste..het is morgen zaterdag. Dat betekend dat iedereen ( lees: IEDEREEN) thuis is. Gezellig met het gezin voor het raam zitten staren naar het buurmeisje dat niet kan autorijden..jep..ik heb d'r zin in!

Zoals ik altijd maar weer denk. Slaap heb je niet nodig. Tja..ze zeggen..gewoon blijven volhouden. Op dit moment zeg ik 'rot op met je volhouden, ik ben moe!'. Ja het is me wat. Dan ben je eindelijk een beetje blij. Geniet je van je gezellige gesprekjes op msn. En dan kom je erachter dat je moe bent. Wat doet ieder normaal denkend mens. Die gaat slapen. Nou..ik normaal dus ook. Gisteravond kon ik dus duidelijk niet normaal nadenken. Omdat ik moest werken vandaag had ik besloten om netje op tijd naar bed te gaan. Bij mij betekend dat 10 uur in bed liggen en slapen. Daarvoor ga ik dan natuurlijk (zoals een echte msn verslaafde hoort te doen) achter msn naar bewegende schermpjes zitten staren. En dan komt er iemand online die je erg graag wilt spreken. Om 9 uur dacht ik. Ow ik heb nog tijd zat. Om 11 dacht ik, kut..ik zou om 10 uur gaan slapen. Naja..dan maakt het toch ook geen zak maar uit. Te laat in bed liggen doe ik toch al. Ja..dom!

Om 11 toch echt mn verslaving uitgedrukt en me computer laten stoppen met leven. Pyama aan, lichtjes uit en ogen dicht. Slapen! Dacht ik..

Al na een uurtje kwam ik erachter dat dit hm niet ging worden deze keer. Ik was klaarwakker. Nee dat niet eens. Ik was doodmoe. Maar ik kon gewoon niet slapen. Ik kreeg het niet voor elkaar om gewoon mn hoofd te laten stoppen met denken en te gaan slapen. In mijn hoofd speelde zich de meest belachelijke gebeurtenissen af. Een man met een touw in zijn handen. Aan het touw zaten foto's met alle dingen die mij bezig hielden. En die man..die liet dat allemaal steeds verder naar beneden zakken. Leuk! Dacht ik..Tot ik me bedacht dat deze man mijn gedachten niet uit mijn hoofd liet zakken maar ze er juist in probeerde te krijgen. Daar lig je dan..een irritant mannetje in je hoofd en blijkbaar een behoorlijk groot gat in je bovenkamer..

Om 5 uur begon ik het toch echt benauwd te krijgen. Over precies 3 kwartier zou mijn wekker gaan en ik was er behoorlijk zeker van dat ik nog niet eens heel eventjes had geslapen. Ik had al bijna besloten om maar gewoon uit bed te gaan toen ik me opeens niets meer kon herinneren. Vannochtend werd ik om 8 uur behoorlijk moe wakker. De wekker van kwart voor 6...die had ik niet eens opgemerkt. Mijn werk..morgen weer een dag. En ik..behoorlijk kapot. Grumble!

Het is waar. Vrienden snappen je. Of ze doen er in ieder geval een poging toe. Iedereen met wie ik een beetje goed omga weet van mijn buien. Herkent mijn humeur en snapt gelijk waarom ik dit of dat zeg. Zo kwam er net een vriend van me online. Hij zag dat ik hyper was. Nog voordat ik hoi had geroepen kwam ie met de vraag 'hoe heet ie?'. Nou vraag ik je! Ik heb toch geen stift op m'n gezicht? Toch? Ik ben gelijk naar beneden gerend om in de badkamer aan de slag te gaan met washand en zeep..maar dat bleek gelukkig niet nodig. Ik ben gewoon zo doorzichtig als een..weet ik veel..ik ben doorzichtig.

Maar oke..dat was niet de reden dat ik hierover begon te schrijven. Gisteren zat ik weer eens doelloos naar msn te staren toen ik een nummer kreeg van iemand. Een nummer van 'Jennifer Love Hewitt' genaamd 'Stronger'. Volgens haar was dit nummer echt wat voor mij. Nou inderdaad. Perfect nummer, perfecte tekst:

I'd like you to meet the girl they call next door
You'll know her 'cause you've seen her face before
He left you and he broke your heart in two
You don't know if you'll ever make it through

He had to go leave you all alone
I promise you're much better on your own
Take it from me 'cause I've been there
I once had a man who didn't care

Promised myself I would never love again
I've been hurt, I've been blind, and that's the end
I have fought, I have cried, I have bled
For the love that never has been said

(CHORUS)
He'll love you, he won't love you
But you've got to ‘cause you're stronger than you were before
You'll be there, he won't be there
But you've been there and you're stronger than you were before

Take a minute, make a new plan
Take a while before a new man
Find the one that I adore
But better yet, the one who loves me more

Girl to girl, I know we've all been there
In the mirror I know that we've all stared
To find a place that's within our hearts
Never let your soul and spirit part

(CHORUS)
He'll love you, he won't love you
But you've got to ‘cause you're stronger than you were before
You'll be there, he won't be there
But you've been there and you're stronger than you were before

Girl I know you'll feel better if you cried
But you will be stronger if you look inside
Love doesn't always mean that you'll see eye to eye
But great love will always help you learn to fly
You can hold him close and let him kiss you
But just not too tight, he's gotta miss you
Make a love that you know your heart will preserve
Live a life that all of us deserve
And he will
Toen realiseerde ik me dat er inderdaad veel mensen zijn die veel van me afweten. Mensen die al mijn irritante ergenissen meemaken. Die mijn verhalen aanhoren. Mensen die met me meelachen en huilen. En weet je..die mensen wil ik even bedanken! Zonder dat ik het me realiseerde heb ik altijd mensen om me heen gehad waar ik terecht kon en kan. Ik hoop dat jullie weten dat jullie net zo welkom zijn bij mij! Hou van jullie!

Jaja..het is weer gebeurd. En iedereen zal het weten! Nu vragen jullie je waarschijnlijk af wat er in vredesnaam is gebeurd dan..nou zal ik dat eens gaan vertellen? Ik ben dus vrolijk. Niet normaal vrolijk..nee achterlijk hyperactief vrolijk. En mensen die mij dus kennen..die kijken elkaar nu aan en zeggen allemaal hetzelfde..ze is verliefd! Op dat moment kijk ik heel onschuldig en ontken het zo onopvallend mogelijk. Niet zeuren! Dan hoef ik dat ook nog even niet te doen..

Ja ik weet het. Waarover zou ik moeten zeuren? Het is toch heerlijk om verliefd te zijn? Lekker rondspringen. Huppelen. Zelfs regen is leuk. Sterren kijken. Samen, maar alleen is net zo leuk. Ik weet het. Heerlijk.

Maar..ik wil het niet! Ik wil niet weer wegrotten in die hoop. Vol spanning zitten wachten op het velossende geluid van msn dat die ene speciale persoon online komt. Hopen dat diegene iets liefs tegen je zegt. Niks voor mij. Ik ga teveel hopen. Ik ga teveel willen. En ik eindig dus uiteindelijk altijd met een gebroken hartje, omdat ik teveel wou en teveel dacht.

Dus..Ik ben niet verliefd! Echt niet! Grumble!